Llevamos un mundo nuevo en nuestros corazones.

lunes, 26 de abril de 2010

¡¡¡FELICIDADES ENRIC!!! UN AÑITO JUNTO A NOSOTROS

Hola hijo, hoy quiero que sepas que te amamos, que deseo que seas el hombrecito mas feliz de este mundo y que pronto puedas abrazar a tu hermanita Llibertat, no dudes hijo que así será. ¿Sabes? Este año ha sido el mas feliz de mi vida, aunque por algunas circunstancias haya podido parecer que papá estaba triste, no es así, papa te ama por encima de todo y tu eres el motivo de vivir, de mi alegría, de mi lucha diaria.

No quiero que olvides hijo que tu papá y tu mamá te aman y que siempre cuidarán de ti. Hoy te deseo que disfrutes mucho junto a los yayos, tu hermano, mamá y conmigo.

También quiero que siempre recuerdes que aunque papá tenga que trabajar no hay un instante que no estés en mi memoria, tu y tu hermana Llibertat, no hay un instante que en mi mente no estéis juntos, jugando y riendo, cuando llego de trabajar y te veo tumbado en mi cama junto a mamá me haces el hombre mas feliz de este mundo, te molesto dándote besos y en algún momento deseo que te despiertes para poder sentir tu sonrisa.

¡TE AMAMOS PEQUEÑO, FELIZ DÍA!
Un añito de vida, un añito de alegría.

sábado, 24 de abril de 2010

¿A donde vas?


Ya pague todas mis deudas A quien mereció cobrar
Las que no será la vida quien me las haga pagar

Aprendí de mis errores que nunca aprenderé
Que aprendo poco y mala para mal de mi salud

A ponerme ciego, a quedarme sordo
A cerrar la boca y esperar mas del amor
Ni falso ni sincero, no estar es lo que quiero
Morir estando vivo, luego empezar de nuevo
¿A donde vas? ¿Adónde vas?

Yo era viento y sin embargo
Un lamento encadenado
Eso fue mi vida
Mientras estuve a tu lado
Nunca fui tan poco
Nunca fui tan triste
¿Y a donde vas?
Cundo estas hundido

A ponerme ciego, a quedarme sordo
A cerrar la boca y esperar mas del amor
Ni falso ni sincero, no estar es lo que quiero
Morir estando vivo, luego empezar de nuevo
¿A donde vas? ¿Adónde vas?

¿Adónde vas? ¿Adónde vas?
A ver si aprendo a respirar
Luego empezar de nuevo

Voy a empezar de nuevo
Voy a empezar de nuevo...

miércoles, 14 de abril de 2010

Maldita distancia... Maldito dolor interminable... Maldita quien nos separa...



Me pregunto y te pregunto, si existe el cielo
y si existe el infierno,
y si es posible que estemos los dos en los dos,
casi al mismo tiempo.

Me pregunto y te pregunto,
si es posible vivir en un sueño estando despierto,
si cuanto más despierto me siento,
más se alejan mis pies del suelo.

La respuesta que busco en tus labios
la descubro en tus ojos, cuando me miran,
me lo dicen todo.

Y maldigo una y mil veces esta distancia
que va de tus manos a mis manos,
es entonces cuando más te pienso,
es entonces cuando más te sueño,
es entonces cuando más te quiero.

Busco a mi alrededor y no encuentro nada,
no veo nada que no sea esta distancia,
nada que no seas tu y esta distancia.

Me pregunto y te pregunto, si te puedo tener sin tenerte
y tocar sin tocarte, si es posible no verte y mirarte.

Me pregunto y te pregunto,
si se puede morir de dolor recordando un instante,
o simplemente abrazando tu imagen
mientras busco entre mis esperanzas
la esperanza de nunca perderte,
la esperanza en que este sueño dure cuanto menos para siempre.

Y maldigo cada segundo que no paso a tu lado,
cada instante en que quiero y no puedo,
es entonces cuando más te pienso,
es entonces cuando más te sueño,
es entonces cuando más te quiero.

Busco a mi alrededor y no encuentro nada,
no veo nada que no sea esta distancia,
nada que no seas tu y esta distancia.
Nada que no seas tu. Nada si no estas tu.
Nada que no seas tu. Nada si no estas tu.
Busco a mi alrededor y no encuentro nada,
no veo nada que no sea esta distancia,
nada que no seas tu y esta distancia.
Busco a mi alrededor.
Busco a mi alrededor y no encuentro nada.
Y no encuentro nada, no veo nada que no sea esta distancia,
nada que no seas tu y esta distancia.

lunes, 12 de abril de 2010

Poema De Un Recuerdo - Te hecho de menos hija.

Dime por favor donde no estás
en qué lugar puedo no ser tu ausencia
dónde puedo vivir sin recordarte,
y dónde recordar, sin que me duela.

Dime por favor en que vacío,
no está tu sombra llenando los centros;
dónde mi soledad es ella misma,
y no el sentir que tú te encuentras lejos.

Dime por favor por qué camino,
podré yo caminar, sin ser tu huella;
dónde podré correr no por buscarte,
y dónde descansar de mi tristeza.

Dime por favor cuál es la noche,
que no tiene el color de tu mirada;
cuál es el sol, que tiene luz tan solo,
y no la sensación de que me llamas.

Dime por favor donde hay un mar,
que no susurre a mis oídos tus palabras.

Dime por favor en qué rincón,
nadie podrá ver mi tristeza;
dime cuál es el hueco de mi almohada,
que no tiene apoyada tu cabeza.

Dime por favor cuál es la noche,
en que vendrás, para velar tu sueño;
que no puedo vivir, porque te extraño;
y que no puedo morir, porque te quiero.


Poema De Un Recuerdo de Jorge Luis Borges

domingo, 11 de abril de 2010

Al teu Pais...

Avui t'escric en el teu idioma filla, en l'idioma del teu país, el mateix que et va veure néixer i que llàgrimes blanques vessar en el teu dia. La terra va cridar, crida i cridarà. No oblidis filla que la teva terra segueix esperant-te, que la teva terra segueix esperant que estiguis al seu costat, que la teva terra t'estima i et vol. Et negaran una i mil vegades la veritat, et amagaran el teu nom, d'una altra manera et diran, però no oblidis filla tu et dius Llibertat, en homenatge al somni de tantes milers de dones assassinades per la desraó, en homenatge a la terra que et va veure néixer, ets catalana filla, mai ho oblidis, Catalunya mai et oblidarà.

TE VOLEM PETITA, TE ESPEREM AL TEU PAIS.